เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 227 ด้วยสันหลังอันไม่ยอมสยบ ค้ำจุนเพลิงฟ้าดิน!
เหนือสมุทรชางหลัน สภาพอากาศแจ่มใสลมสงบ ท้องฟ้าโปร่งไร้เมฆหมอกนับหมื่นลี้ซึ่งหาได้ยากยิ่ง
แม้ทัวป๋าเสวียนจะเข้าพิธีวิวาห์กับเฉินหวยอันแล้ว ทว่ายังคงให้ความรู้สึกเป็นเด็กสาวบริสุทธิ์น่ารักน่าเอ็นดูอยู่เช่นเดิม
ตามธรรมเนียมของเผ่าฉือหรง สินเดิมจะส่งมอบให้หลังเสร็จสิ้นพิธีแต่งงานแล้วเท่านั้น
และสินเดิมชุดนี้ ก็ทำให้แม้แต่เฉินหวยอันยังต้องรู้สึกตกตะลึงอยู่บ้าง
มิต้องเอ่ยถึงสมุนไพรวิญญาณ แก่นอสูร ศาสตราวุธ และศาสตราอาคมเหล่านั้น ลำพังหยกวิญญาณก็มีเกือบ 10,000 ก้อน ต่อให้เทหมดหน้าตักของสมาคมการค้าเฟิงหลิงที่กำลังเติบโตขยายใหญ่ในยามนี้ ก็ยังไม่อาจนำทรัพยากรมากมายปานนี้ออกมาได้
“เผ่าฉือหรงนี้อาศัยอยู่บนเกาะเกือบสามร้อยปี นานทีปีหนจึงจะออกจากเกาะ เหตุใดจึงมีการสะสมมากมายถึงเพียงนี้?”
เฉินหวยอันรู้สึกเหลือเชื่ออยู่บ้าง
“ท่าน แท้จริงแล้วสิ่งเหล่านี้มิใช่สิ่งที่คนในเผ่าสะสมไว้เจ้าค่ะ!”