กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 220 หนีขึ้นเกาะร้าง เก็บศาสตรามาร หลอมเกราะเร้นลับด้วยศิลาชาด
“เปรี๊ยะ... ตูม!”
ลำเรือไม้การบูรเหล็กอันแข็งแกร่งของเรือฝูหลง ส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดชวนเสียวฟัน!
ท้องเรือส่วนท้ายถูกระเบิดเป็นโพรงขนาดใหญ่อันน่าสะพรึงกลัว น้ำทะเลอันเชี่ยวกรากไหลทะลักย้อนเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง ลำเรือเริ่มเอียงยวบอย่างรุนแรง ท้ายเรือจมดิ่งลงสู่เบื้องล่างอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า!
“สละเรือ! ขึ้นเรือผานสือ!”
เฉินหวยอันตัดสินใจเด็ดขาด มือข้างหนึ่งโอบอุ้มยัยหนูน้อย มืออีกข้างดึงจ้าวหลิงเสวี่ยที่อยู่ข้างกาย เหาะทะยานร่างออกมาก่อนที่ลำเรือจะจมลงอย่างสมบูรณ์ โดยมีเมิ่งเว่ยหยางตามติดมาไม่ห่าง
บรรดากะลาสีและธงยุทธ์ส่วนน้อยที่รอดชีวิตต่างก็ปีนป่ายเชือกอย่างลนลาน กระโดดข้ามไปยังเรือผานสือที่อยู่ด้านข้างซึ่งได้รับความเสียหายเบากว่า!
พายุทำลายล้างและเกลียวคลื่นยักษ์ยังคงโหมกระหน่ำ เรือหู่เปินภายใต้การพยุงอย่างสุดกำลังของซ่งหมิงสามารถทรงตัวไว้ได้อย่างยากลำบาก ทว่าน้ำกลับรั่วซึมหลายจุด ทั้งยังสูญเสียกำลังขับเคลื่อน
เรือผานสือสูญเสียเสากระโดงเอก ทำได้เพียงอาศัยไม้พายประคองทิศทางอย่างกระเสือกกระสน อาจพลิกคว่ำได้ทุกเมื่อ