0203

⬢⬢⬢

ตอนที่ 203 ผ่านพ้นมหันตภัยคืนสู่อิสรภาพ ลมน้ำค้างเบื้องหน้ามิหวั่นเกรง!

วันที่สิบหกเดือนอ้าย หลังเฉินหวยอันเจรจากับซ่งหมิงเสร็จสิ้น ซ่งหมิงก็สั่งการให้คนจัดแจงส่งพวกหลี่เหวยอี้ลงจากเขาอย่างสมเกียรติทันที

ใต้ภูเขาหัวพยัคฆ์ ตะวันรอนสาดแสงเหนือเส้นทางสายเก่า

ยามที่ประตูป้อมอันหนักอึ้งปิดลงสนิทด้านหลังพวกหลี่เหวยอี้ หลี่หมิงเซวียน และจ้าวเจี้ยนอวี่พร้อมเสียงดัง “โครม” ทั้งสามคนก็คล้ายกับเพิ่งสะดุ้งตื่นจากฝันร้ายในฉับพลัน

ลมหนาวเสียดกระดูกที่พัดกระทบใบหน้าในยามนี้ มิใช่ความเย็นเยียบชื้นแฉะในคุกใต้ดินอีกต่อไป ทว่ากลับสดชื่นและเจ็บแปลบเบา ๆ

แสงสีทองของอาทิตย์อัสดงสาดส่องลงบนใบหน้าที่เหนื่อยล้าอิดโรย แต่ยากจะปิดบังความตื่นเต้นและหวาดหวั่นพรั่นพรึงของพวกเขา

หลี่เหวยอี้ที่เคยหล่อเหลาสง่างามและฮึกเหิมเปี่ยมชีวิตชีวา บัดนี้ร่างกลับค่อมลงเล็กน้อย อาภรณ์ที่เคยเรียบร้อยขาดวิ่นหลายแห่ง มุมปากยังมีรอยฟกช้ำ

เขาสูดอากาศเย็นเยียบทว่าเปี่ยมอิสรภาพเข้าไปลึก ๆ หลายครา สายตาจับจ้องไปยังร่างหนึ่งตรงกึ่งกลางเส้นทางสายเก่าเบื้องหน้าในทันที

ชุดเขียวงามสง่าผ่าเผย ยืนนิ่งสงบประดุจต้นสน ด้านข้างมีกวางขาวตัวนั้นที่ทั่วร่างหลั่งไหลด้วยไอปราณสิริมงคลอันอบอุ่นละมุนละไม