0198

⬢⬢⬢

ตอนที่ 198 หากไปแล้วมิได้กลับมา? เช่นนั้นก็มิต้องกลับมา!

สิ้นเหมันต์วสันต์เยือน เป็นช่วงเวลาที่ลมหนาวต้นฤดูใบไม้ผลิยังคงเหน็บหนาว เพิ่งจะเริ่มอบอุ่นกลับพลันเย็นยะเยือกอีกครา

เหล่าชนชั้นต่ำต้อยแห่งอำเภอเฟิงหลิงเดิมที บัดนี้ต่างหลุดพ้นจากพันธนาการ กลายเป็นสามัญชนอิสระกันถ้วนหน้า

ผืนดินรกร้างนอกตัวอำเภอเหล่านั้น ภายในเวลาสั้น ๆ เพียงเจ็ดแปดวัน ก็ถูกบุกเบิกถากถางจนแล้วเสร็จทั้งหมด

สมาคมการค้าเฟิงหลิงได้แจกจ่ายเมล็ดพันธุ์และต้นกล้าวิญญาณให้แก่ทุกคน ทั้งยังส่งกลุ่มนักเก็บยามาโดยเฉพาะ เพื่อถ่ายทอดเคล็ดลับในการเพาะปลูกสมุนไพรวิญญาณ

ทุกคนต่างมีความกระตือรือร้นเปี่ยมล้น ราวกับทั่วทั้งร่างเต็มไปด้วยเรี่ยวแรงอันไร้ขีดจำกัด

กาลก่อนพวกเขาเพียงดิ้นรนเอาชีวิตรอดอย่างยากลำบาก ทว่านับจากนี้ไป พวกเขาสามารถมีชีวิตอยู่ และสามารถพากเพียรเพื่อชีวิตที่ดียิ่งขึ้นได้ ความหวังอยู่เบื้องหน้าเพียงเอื้อมมือถึง

แน่นอนว่า ในนั้นย่อมมีคนประเภทหาเช้ากินค่ำรอวันตายอยู่ไม่น้อยเช่นกัน อย่างไรเสีย ในอำเภอเฟิงหลิง จำนวนของราษฎรชั้นต่ำนั้นมีมากที่สุด ย่อมมีผู้คนหลากหลายรูปแบบเป็นธรรมดา

ทว่า รายได้ในภายภาคหน้าของพวกเขาผูกติดอยู่กับการเพาะปลูกสมุนไพรวิญญาณ หากถึงกำหนดเวลาแล้วไม่อาจส่งมอบสมุนไพรวิญญาณได้ ทางสมาคมการค้าก็มีวิธีรับมือไว้แล้ว