0190

⬢⬢⬢

ตอนที่ 190 หากมามิผลักไส หากไปมิรั้งไว้ ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ!

เฉินหวยอันนำสมุนไพรวิญญาณออกมาสามกองใหญ่ติดต่อกัน จึงนับว่าให้กวางขาวกินจนอิ่มได้ จากนั้น กวางขาวก็ล้มตัวลงนอนหลับไปเอง เสียงกรนนั้น แม้อยู่ในเรือนหลังก็ยังได้ยินอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง

ก่อนหน้านี้เมื่อยามอยู่ในหุบเขา หากกวางขาวต้องการพักผ่อน เฉินหวยอันล้วนไล่มันไปยังยอดเขาอื่นเสมอ

เมื่อมาถึงห้องหนังสือในเรือนหลัง เฉินหวยอันก็ขยับจิตเพียงแวบหนึ่ง เรียกจิตกระบี่ของกระบี่หักออกมา

“เสี่ยวไป๋ เจ้าพอจะรู้หรือไม่ว่าต้าป๋ายอยู่ในสภาพเช่นไร” เฉินหวยอันเอ่ยถาม

“ข้าไม่แน่ใจนัก ข้าเคยพบเห็นสัตว์อสูรมาไม่น้อยในภูเขาฝูหลง แต่ม้า... ม้าขาวตัวนี้พิกลนักจริง ๆ!”

“เมื่อก่อนเคยได้ยินท่านพ่อผู้ล่วงลับเล่าให้ฟัง ทว่าข้าจำได้ไม่ครบถ้วนเท่าใดนัก!”

เสี่ยวไป๋นึกทบทวนอยู่ครู่หนึ่ง จึงกล่าวต่อว่า

“ใต้หล้ามีหมื่นเผ่าพันธุ์ตั้งตระหง่าน เผ่าสัตว์นี้ก็มีมากมายหลายประเภท เช่นเดียวกับข้า รวมถึงเผ่าสัตว์ทั้งหมดในภูเขาฝูหลง กำเนิดมาก็แปดเปื้อนปราณพิฆาตโสมม ล้วนเป็นสัตว์อสูร!”