0187

⬢⬢⬢

ตอนที่ 187 ท่านหกเฉินผู้เปี่ยมเมตตา ม้าขาวตัวใหญ่อันน่าเกรงขาม!

วันที่ยี่สิบเดือนสิบสอง ตรงกับช่วงต้าหานพอดี ยังเหลือเวลาอีกสิบวันก่อนจะถึงวสันต์ใหม่

เมืองเฟิงหลิง มีหิมะตกหนักดั่งขนห่านโปรยปรายลงมา

ในช่วงเวลานี้ของปีก่อน ๆ ไม่รู้ว่ามีผู้ลี้ภัยและชนชั้นต่ำต้อยหนาวตายอยู่ข้างถนนมากเท่าใด

ทว่าในปีนี้ กลับมองไม่เห็นผู้ที่หนาวตายเลยแม้แต่คนเดียว

มิใช่เพราะเก็บกวาดได้ทันท่วงที หากแต่หลังเข้าสู่ฤดูสารทได้มีการสำรวจทะเบียนราษฎรหนึ่งรอบ สมาคมการค้าเฟิงหลิงได้แจกจ่ายเงินให้แก่ทุกคนก้อนหนึ่ง แม้จะไม่มาก ทว่าก็เพียงพอที่จะซื้อสิ่งของจำเป็นสำหรับประทังชีวิตผ่านฤดูหนาว

ในช่วงก่อนและหลังเข้าสู่ฤดูเหมันต์ สมาคมการค้าเฟิงหลิงยังได้ให้ความช่วยเหลือเป็นกรณีพิเศษตามสภาพความเป็นอยู่ของแต่ละครัวเรือนโดยตรง นี่เป็นงานใหญ่ที่สิ้นเปลืองทั้งเวลาและเงินทอง ทว่าผลลัพธ์กลับดียิ่งนัก

เพียงแต่ ผู้คนจำนวนมากต่างไม่เข้าใจว่า สมาคมการค้าเฟิงหลิงแห่งนี้คิดจะทำสิ่งใดกันแน่

ในอดีต สี่ตระกูลใหญ่ก็เคยแจกโจ๊กแจกยาทำกุศลอยู่บ้างเพื่อหวังชื่อเสียง ทว่าล้วนเป็นเพียงการจัดฉากผักชีโรยหน้า ผู้ใดจะไปใส่ใจความเป็นความตายของราษฎรชั้นต่ำอย่างแท้จริง?