เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 174 อำเภอเฟิงหลิงคิดถึง “บิดา” หวนคืน ภูเขาฝูหลงวิกฤตรอบด้าน
“อำเภอซอมซ่อเล็ก ๆ เพียงเท่านี้ ไฉนจึงมีเรื่องวุ่นวายมากมายถึงเพียงนี้?”
ลั่วอวิ๋นซวงไม่ได้พบหน้าเฉินหวยอันมาหลายวันแล้ว
ยามนี้นางก้าวถึงขอบเขตหลอมโลหิตระยะต้นแล้ว ทว่าติดขัดที่ร่างกายยังเยาว์วัย ทั้งยังไร้ปราณวิญญาณอันอุดมหรือโอสถคอยหนุนนำ ความเร็วในการฝึกฝนนี้จึงเชื่องช้าเป็นอย่างยิ่ง
เฉินหวยอันไม่อยู่ข้างกาย ทั่วทั้งคฤหาสน์ตั้งแต่บนลงล่าง นอกจากจ้าวหลิงเสวี่ยแล้ว ล้วนเป็นระดับหลอมปราณทั้งสิ้น ย่อมไม่มีผู้ใดพกพาโอสถสำหรับฝึกฝนระดับหลอมโลหิตไว้กับตัว
“เสี่ยวลิ่วจื่อ เจ้าจะกลับมาเมื่อใดกัน? หากปราศจากเจ้า ตัวจริงผู้นี้จะอยู่รอดได้อย่างไร!”
ในความเป็นจริง ยามนี้นางจำเป็นต้องอดทนรอคอยมากกว่า รอจนอายุห้าหกขวบ ร่างกายค่อย ๆ เติบโตขึ้น ผนวกกับรากฐานที่มีแต่เดิม ความเร็วในการฝึกฝนย่อมรวดเร็วกว่าชาติก่อนหลายเท่าตัวอย่างแน่นอน!
แต่ปัญหาก็คือ ยามนี้นางบรรลุถึงระดับหลอมโลหิตแล้ว จึงหมดความอดทนที่จะรอคอยต่อไป
หากเฉินหวยอันอยู่ข้างกาย นางยังพอหาหนทาง รวบรวมโอสถบางส่วนมาจากเฉินหวยอันได้บ้าง