เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 169 ปราณอำมหิตย้อนกัดอาลิ่วคารวะอาจารย์ใหม่ ยมราชหน้าชาดชื่อเสียงเกริกก้อง
นับแต่ถูกเฉินหวยอันเก็บได้จากถ้ำในภูเขาฝูหลง ติดตามไปยังหมู่บ้านตระกูลเฉิน อีกทั้งเฝ้ามองเฉินหวยอันมาถึงอำเภอเฟิงหลิง กลายเป็นคนของคณะเก็บสมุนไพร จนกระทั่งเข้าสู่กองปราบเจิ้นอู่ ก้าวเดินมาทีละก้าวเช่นนี้ ลั่วอวิ๋นซวงล้วนเป็นประจักษ์พยานต่อความยากลำบากตลอดเส้นทางของเฉินหวยอัน
ทว่าไม่ว่าจะมีความยากลำบากและภยันตรายใหญ่หลวงเพียงใด เฉินหวยอันไม่เคยทอดทิ้งลั่วอวิ๋นซวงเลยแม้แต่ครั้งเดียวตั้งแต่ต้นจนจบ
คนมิใช่พืชพันธุ์ต้นไม้ ยามร่วมทุกข์ร่วมยากกันคราแล้วคราเล่า สำหรับลั่วอวิ๋นซวงแล้ว เฉินหวยอันจึงยิ่งทวีความสำคัญขึ้นเรื่อย ๆ ประหนึ่งคนในครอบครัวที่แท้จริง
ชาติก่อน ด้วยเหตุผลทางฐานะ นางมิได้รับรู้ถึงความรักใคร่ผูกพันในครอบครัวมากนัก ยังดีที่มีความรักใคร่เอ็นดูจากบิดามารดา ทว่าช่วงเวลานั้นสั้นเกินไปนัก มิทันได้ทะนุถนอม บิดามารดาก็พากันสิ้นชีพในสนามรบเสียแล้ว
เฉินหวยอันทำให้ลั่วอวิ๋นซวงสัมผัสได้ถึงความรักใคร่ผูกพันในครอบครัวอีกครา นางย่อมไม่ยอมทนดูเฉินหวยอันถูกปราณอำมหิตย้อนกัดจนตายเป็นแน่!
ลั่วอวิ๋นซวงรวบรวมจิตเทวะโดยฝืนกำลังทันที เตรียมพร้อมจะสละชีวิตเพื่อรักษาเฉินหวยอันเอาไว้ให้จงได้