0167

⬢⬢⬢

ตอนที่ 167 หลอมโอสถ วางค่ายกล รวมปราณ หลิงเสวี่ยทะลวงสู่ระดับเปิดจุดชีพจร!

ช่วงปลายเดือนหก หลังเตรียมการอยู่เจ็ดแปดวัน เฉินหวยอันก็พาจ้าวหลิงเสวี่ยและยัยหนูน้อย มุ่งหน้าไปยังลานหลังโถงพยัคฆ์ขาวแห่งกองปราบเจิ้นอู่

เดิมที เฉินหวยอันตั้งใจว่าเมื่อกล้วยไม้โยวหลันแห่งดวงจิตในแปลงสมุนไพรวิญญาณเติบโตเต็มที่ ก็จะให้จ้าวหลิงเสวี่ยกลืนกินเพื่อทะลวงระดับในทันที

ทว่า เซียนอาจารย์เฒ่าได้มอบสูตรโอสถมาเทียบหนึ่ง การนำกล้วยไม้โยวหลันแห่งดวงจิตไปหลอมเป็นโอสถจะช่วยเพิ่มโอกาสสำเร็จในการทะลวงระดับได้เล็กน้อย และที่สำคัญที่สุดคือ หากกลืนกินกล้วยไม้โยวหลันแห่งดวงจิตโดยตรงจะหลงเหลือสิ่งเจือปนไว้ในร่างกายมากมาย ซึ่งจะกลายเป็นอุปสรรคขัดขวางความก้าวหน้าในภายภาคหน้า

ทว่าวัตถุดิบเหล่านั้น แทบจะหาซื้อไม่ได้เลยในอำเภอเฟิงหลิงแม้มีเงินทอง ต่อมาได้ไปหาหลินหว่านอวี้ จึงล่วงรู้ว่าตระกูลซุนมีวัตถุดิบบางส่วนอยู่ หลังจากผ่านความยากลำบากหลายระลอก จึงแลกเปลี่ยนวัตถุดิบมาจากมือของซุนเฉิงอู่ และหลอมจนกลายเป็นโอสถได้สำเร็จ

“คารวะคุณชายเสี่ยวลิ่ว! คุณหนูสาม!”

เหล่าเปียวกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ในลานหลังโถงพยัคฆ์ขาว ผึ่งแดดยามเช้าตรู่ แสงแดดในช่วงเวลานี้ ยามสาดส่องลงบนร่าง ช่างให้ความรู้สึกสบายเนื้อสบายตัวที่สุด

“ท่านอาเปียว เกรงใจไปแล้ว ช่วงนี้ร่างกายเป็นอย่างไรบ้าง?”