0149

⬢⬢⬢

ตอนที่ 149 เคล็ดชักนำธารใสเร้นลับ สองชีพจรรวมสู่ห้วงวิญญาณ

ยามบ่าย อัสนีบาตดุจมังกรยักษ์ฟาดฟันแหวกผ่านนภากาศ ผืนพสุธาสั่นสะเทือนไหวระริก

พายุฝนกระหน่ำเทซัดสาดลงมาอย่างบ้าคลั่ง ทว่ายังนับว่าดีที่มาเร็วและไปเร็ว

ยามที่เฉินหวยอันกลับมาถึงตรอกหย่งชาง ประจวบเหมาะกับที่พายุฝนห่านี้ตกลงมาพอดี ทว่าเขามีปราณเกราะคุ้มกาย เม็ดฝนจึงมิอาจตกลงถูกร่างกายได้แม้แต่หยดเดียว

“ลิงหิน!”

เฉินหวยอันเพิ่งก้าวเข้าสู่เรือน ก็ตะโกนเรียกขึ้นคำหนึ่ง

“ท่านหก!”

การเคลื่อนไหวของโหวซานหลางคล่องแคล่วยิ่งนัก เพียงร่างวูบไหวคราเดียว ก็มาปรากฏตัวเบื้องหน้าเฉินหวยอันอย่างนอบน้อม

ยามอยู่ที่ยอดเขาหางมังกร เขาใช้ปราณวิญญาณหลอมกายา พอกลับมาแล้ว ยามว่างในแต่ละวันก็ฝึกบำเพ็ญอยู่ตลอดเวลา กอปรกับเฉินหวยอันมิได้ตระหนี่โอสถ ทำให้โหวซานหลางบรรลุถึงระดับปราณ ยามนี้ถึงขั้นปราณเข้าสู่อวัยวะภายในแล้ว