เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 143 เซียนอาจารย์เฒ่าชี้แนะวิชาหอก หลี่หมิงเซวียนนอนไม่หลับทั้งคืน
ภูเขาฝูหลง สันหลังมังกรขาด ที่โล่งแห่งหนึ่งท่ามกลางป่าทึบ
เฉินหวยอันคาดไม่ถึงว่าคนของเผ่าฉือหรงผู้นี้จะปากแข็งถึงเพียงนี้ ใช้สารพัดวิธีแล้วก็ยังง้างปากมันไม่ได้
“เผ่าฉือหรงของข้าอดทนอดกลั้นมาหลายร้อยปี ก็เพื่อรอคอยวันนี้ ราชสำนักเซียนจงโจวล่มสลายไปแล้ว พวกเจ้าจงเตรียมรับโทสะของเผ่าฉือหรงเถิด!”
ชายร่างยักษ์ผู้นั้นพลันหัวเราะบ้าคลั่งขึ้นมาหลายครา ยังไม่ทันที่เฉินหวยอันจะซักถามต่อ ศีรษะก็พลันคอพับลง ปลิดชีพดับสิ้นไปเสียแล้ว
เผ่าฉือหรงสาบสูญไปหลายร้อยปี บันทึกเกี่ยวกับพวกมันเลือนรางยิ่งนัก เฉินหวยอันซักถามอยู่นานสองนาน ก็ไม่ได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์อันใดเลย
อีกทั้งบนร่างของชายร่างยักษ์ทั้งสามคนนี้ มีเพียงกระโปรงหนังสัตว์ผืนเดียว มิได้มีค่าอันใด นอกจากนี้ก็คือดาบกระดูกสูงสองเมตรครึ่ง ดูเหมือนจะขัดเกลามาจากกระดูกของอสูรใหญ่ระดับเร้นวิญญาณ น้ำหนักของมันมากกว่า 2,000 ชั่งขึ้นไป นับว่าถึงเกณฑ์ของศาสตราสามัญระดับสูงแล้ว
หากถึงระดับศาสตราสมบัติก็อาจพอมีราคาอยู่บ้าง ทว่าก็ใช่ว่าจะมีคนซื้อ เพราะสิ่งนี้ใหญ่โตเกินไป คนทั่วไปใช้แล้วจะงุ่มง่าม ทั้งรุกและรับล้วนช้ากว่าผู้อื่นไปก้าวหนึ่ง