เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 133 หลิงเสวี่ยหลุดพ้นโรคเก่า อาลิ่วพินิจแผนที่เขา
ชั่วพริบตา เวลาล่วงเลยผ่านไปเดือนเศษ จนกระทั่งย่างเข้าสู่วันต้นเดือนห้า
ณ อำเภอเฟิงหลิง เดือนห้ายังถูกขนานนามว่าเป็นเดือนแห่งพิษ
ในเดือนนี้ อสรพิษ แมงป่อง คางคก ตะขาบ และแมงมุมต่างเริ่มชุกชุม
ดั่งคำกล่าวที่ว่า ไม่ถึงวันเหมายันย่อมไม่หนาว ไม่ถึงวันครีษมายันย่อมไม่ร้อน
วันครีษมายันย่างกรายมาถึงในเดือนห้าเช่นกัน ช่วงเวลานี้จึงเป็นยามที่หมอกพิษในภูเขาฝูหลงรุนแรงที่สุด
นักเก็บยาทั่วไปมักจะยุ่งที่สุดในฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง ยามเหมันต์หิมะตกหนัก ยามคิมหันต์หมอกพิษคลุ้งกระจาย ในภูเขาฝูหลงจึงยากจะก้าวเดินได้แม้เพียงครึ่งก้าว
“เสวี่ยเอ๋อร์ ได้เวลากินยาแล้ว!”
เฉินหวยอันโคจรเคล็ดบำเพ็ญปราณครบหนึ่งรอบสวรรค์ ลืมตาขึ้นมองดูเวลา แล้วหยิบขวดหยกใบหนึ่งออกมาจากถุงเมล็ดพุทธ ด้านในเหลือโอสถอยู่เพียงเม็ดเดียว