เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 126 ยามบุปผาชาดผลิบาน ฤทัยดรุณีแรกแย้ม
ณ อำเภอเฟิงหลิง เมืองชั้นในฝั่งตะวันตก มีคฤหาสน์ใหญ่สี่เรือนล้อมนับหลายสิบหลัง ซึ่งล้วนเป็นผู้คนของตระกูลจ้าวอาศัยอยู่ภายใน
จวนของจ้าวหมิงกาน นายน้อยแห่งสายตระกูลใหญ่ของตระกูลจ้าว มีขนาดใหญ่กว่าเรือนพักของเฉินหวยอันบนถนนหย่งชางถึงหนึ่งเท่าตัว
ท่านปู่ของจ้าวหมิงกานก็คือท่านผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลจ้าวในยามนี้ ส่วนท่านปู่รองคือจ้าวไป๋หู่
ปัจจุบันเขามีอายุสี่สิบกว่าปี มีบุตรชายห้าคนและบุตรสาวหนึ่งคน
บุตรชายคนสุดท้องเป็นบุตรชายสายตรงคนโต และยังเป็นผู้มีพรสวรรค์โดดเด่นที่สุดในบรรดาลูกหลานตระกูลจ้าว ตอนอายุสิบขวบก็ถูกส่งตัวไปยังกองปราบเจิ้นอู่ ในเวลานั้นจ้าวไป๋หู่มิได้อยู่ที่อำเภอเฟิงหลิง จึงได้กลายเป็นศิษย์เอกของหลี่ฉีหลิน อายุเพียงสิบห้าปีก็บรรลุถึงระดับหลอมโลหิตแล้ว
ส่วนบุตรชายอีกสี่คนและบุตรสาวหนึ่งคนล้วนถือกำเนิดจากสายรอง นอกจากจ้าวหลิงเสวี่ยที่ยังคงอยู่ข้างกายแล้ว บุตรชายอีกสี่คนที่เหลือต่างมีอายุยี่สิบกว่าปีและออกไปอยู่เมืองชั้นนอก เริ่มต้นดูแลกิจการบางส่วนแล้ว
ณ ลานเรือนหลัง ใต้ร่มไม้ จ้าวหลิงเสวี่ยนั่งอยู่หน้าโต๊ะหิน
แต่ก่อนนางมักจะอ่อนไหวอมทุกข์ บางครานั่งอยู่ในลานเรือนก็ร้องไห้ออกมาอย่างไร้สาเหตุ