0092

⬢⬢⬢

ตอนที่ 92 ลอบถามทูตหน้ากากครามหลัวเทียนยามราตรี รู้แจ้งกลียุคสงครามจักปะทุ

อำเภอเฟิงหลิงห้ามใช้วรยุทธ์ ดินแดนที่ห้ามใช้วรยุทธ์ส่วนใหญ่จึงนิยมชมชอบเชิงกวี ยิ่งในตรอกโคมเขียวหอนางโลมอันเป็นสถานที่เสแสร้งสง่างามเช่นนี้ หากสามารถอวดภูมิความรู้เชิงกวีได้บ้าง ย่อมกลายเป็นจุดสนใจของผู้คนได้อย่างแน่นอน

วาจาที่เฉินหวยอันเอ่ยออกมาลอย ๆ เพียงสองประโยค กลับทำให้เหล่าลูกหลานตระกูลใหญ่เหล่านั้นต้องหันมามองด้วยความเลื่อมใส

ราษฎรพเนจรชั้นต่ำ มีความรู้เชิงกวีถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน?

แม้แต่ชิงเฟิงและหมิงเยวี่ยที่อยู่ด้านล่างเวที ซึ่งผ่านโลกกว้างมาอย่างโชกโชน ก็ยังอดไม่ได้ที่จะลอบประเมินเฉินหวยอันด้วยความสนใจ

สตรีทั้งสองนี้แม้นจะเป็นหญิงคณิกา ทว่าในอำเภอเฟิงหลิงกลับมีฐานะอันสำคัญยิ่ง หลายปีก่อนในงานฉลองวันคล้ายวันเกิดของเจ้าเมืองจวิ้นแห่งมณฑลเจียงหลิง ทุกคราต่างต้องให้พวกนางทั้งสองไปร่ายรำอวยพร เพียงแต่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่า เหตุใดพวกนางจึงไม่พำนักอยู่ในมณฑลเจียงหลิง แต่กลับเลือกที่จะปักหลักอยู่ที่หอวายุจันทราแห่งอำเภอเฟิงหลิง

“คุณชายชมเชยเกินไปแล้ว ข้าน้อยทั้งสองยินดีจะร่ายรำอีกสักเพลง เพื่อแสดงความขอบคุณเจ้าค่ะ!”

ชิงเฟิงย่อกายคารวะพลางเอ่ยขึ้น