เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 89 หากพบเรื่องติดขัดจงถามชิงเฟิง ชิงเฟิงไม่เอ่ยคำ จงไปหอนางโลมสดับเสียงเพลง
ดึกสงัดผู้คนเงียบงัน ลั่วอวิ๋นซวงนอนหลับปุ๋ยอย่างแสนหวานในอ้อมอกของเฉินหวยอัน เฉินหวยอันเองก็เหน็ดเหนื่อยอยู่บ้าง วิถีแห่งการบำเพ็ญย่อมมีผ่อนหนักผ่อนเบา เขาบำเพ็ญมาตลอดช่วงบ่ายแล้ว จึงตัดสินใจว่าค่ำคืนนี้จะพักผ่อนชั่วคราว แล้วผล็อยหลับไปเช่นกัน
ครั้นถึงยามจื่อ ลั่วอวิ๋นซวงคล้ายกับฝันร้ายเรื่องใดเข้า จึงสะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน
“ฟู่……”
“กาลเวลาล่วงเลยมานานถึงเพียงนี้ กลับยังฝันถึงเรื่องเหล่านี้อยู่อีก หากไม่กวาดล้างพวกสวะลัทธินอกรีตหลัวเทียนแห่งราชสำนักเซียนจงโจวเหล่านั้นให้สิ้นซาก เกรงว่าจะกลายเป็นมารในใจของตัวจริงผู้นี้!”
ลั่วอวิ๋นซวงถอนหายใจออกมาคราหนึ่ง หันหน้าไปมอง เฉินหวยอันนอนกรนเสียงดังสนั่น ทั้งยังไร้ซึ่งจังหวะจะโคน ฟังเสียจนลั่วอวิ๋นซวงแทบจะกลั้นใจตาย
“ในเมื่อเสี่ยวลิ่วจื่อเปิดจิตเทวะแล้ว ซ้ำยังมีลายเทพคอยเกื้อหนุน เช่นนั้นยิ่งบำเพ็ญเร็วเท่าใด ขีดจำกัดในภายภาคหน้าย่อมยิ่งสูงล้ำขึ้นเท่านั้น!”