เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 42 ปลดโซ่ตรวนกลายเป็นสามัญชนอิสระ
“ระดับหลอมโลหิตรึ คนของกองปราบเจิ้นอู่อย่างนั้นหรือ ไม่ถูก ดูแล้วไม่คล้ายคนท้องถิ่นเลยสักนิด!”
เฉินหวยอันกัดขนมน้ำตาลปั้นไปคำหนึ่ง เคี้ยวเสียงกรุบกรอบ พลันสังเกตเห็นว่ากลิ่นอายพลังของคนไม่กี่คนที่อยู่ข้างกายมีความผิดปกติ
ภายในมณฑลเจียงหลิง ขอเพียงมีฝีมือถึงขั้นฝึกปราณ ก็สามารถลงทะเบียนในสมุดบัญชีเพื่อเป็นผู้ฝึกยุทธ์ได้ แม้จะเคยตกอยู่ในทะเบียนทาส ก็ย่อมได้รับอิสรภาพกลับคืนมา จากนั้นก็สามารถสัญจรไปมาในเจ็ดอำเภอได้อย่างไร้อุปสรรค
เพียงแต่ว่า อำเภอเฟิงหลิงแห่งนี้มีปราณวิญญาณเบาบางยิ่งนัก ผู้ฝึกยุทธ์เหล่านั้นแทบจะไม่มาเยือนที่นี่ อีกทั้งยังมีกฎระเบียบว่าผู้ที่อยู่เหนือกว่าขั้นฝึกปราณสามารถย้ายออกจากอำเภอนี้ได้ ทว่าแต่ละดินแดนต่างก็มี “แวดวง” ของตนเอง คนภายนอกส่วนใหญ่มักจะถูกกีดกันกลั่นแกล้ง ดังนั้นผู้ฝึกยุทธ์ของอำเภอเฟิงหลิงจึงแทบไม่มีผู้ใดย้ายออกไปเช่นกัน