0029

⬢⬢⬢

ตอนที่ 29 ยอมแลกแม้กายแหลกลาญ จึงจักทะยานสู่เบื้องบน!

“เจ้าล่วงรู้หรือไม่ว่าข้าคือผู้ใด?”

ชายชราตัวน้อยนั่งอยู่ภายในลานเรือนเล็กอันมืดมิด เอ่ยถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเนิบช้า

“ไม่ทราบขอรับ!” เฉินหวยอันตอบอย่างฉะฉาน

“แม้แต่ฐานะของข้ายังไม่ล่วงรู้ ก็ส่งสมุนไพรมาให้ถึงสองวันติดกันแล้วรึ?”

“เพียงเห็นว่าท่านอาวุโสดูมีเมตตา ชวนให้นึกถึงท่านปู่ของข้า จึงได้คอยดูแลเอาใจใส่บ้างขอรับ!”

ชายชราตัวน้อยยิ้มขึ้นบาง ๆ ยันคันศรหักพยุงกายลุกขึ้นช้า ๆ กวาดสายตามองสำรวจเฉินหวยอันอย่างละเอียดถี่ถ้วน

ก้าวย่างด้วยฝีเท้าโซเซสั่นเทาเดินมาเบื้องหน้าเฉินหวยอัน เฉินหวยอันพลันตื่นตัวระวังภัยในทันใด ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้ขยับเคลื่อนไหว มือผอมแห้งประดุจกรงเล็บอินทรีของชายชราตัวน้อยผู้นั้น ก็คว้าจับแขนขวาของเฉินหวยอันเอาไว้ด้วยความเร็วประดุจสายฟ้าแลบ