0027

⬢⬢⬢

ตอนที่ 27 อาลิ่ว ช่างเถรตรงและจิตใจซื่อตรงเกินไป!

เรือนร้อยสมุนไพรอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของเนื้อ อย่าว่าแต่เหล่าแรงงานเกณฑ์เหล่านี้มิได้ลิ้มรสเนื้อมานานเพียงใดเลย แม้แต่พวกกัวต้าชวนเองก็มิได้สัมผัสกลิ่นคาวเนื้อมาหลายเพลาแล้ว

รายได้ของคนในคณะเก็บสมุนไพรนั้นสูงกว่าราษฎรพเนจรทั่วไปอยู่มากโข ถึงกระนั้น การใช้ชีวิตก็ยังต้องมัธยัสถ์ถี่ถ้วน หากมิใช่ช่วงเทศกาลเฉลิมฉลอง ก็ย่อมไม่มีผู้ใดตัดใจกินเนื้อสักสองสามคำได้ลง

ในยามนั้น เมื่อครั้งหลินฝู่ยังอยู่ อาหารการกินของคณะเก็บสมุนไพรหากมิใช่ผักเขียวก็เป็นผักเขียว หากมิใช่เพราะแต่ละคนต่างพอมีฝีมือแอบหาของกินเองได้บ้าง ก็คงทนต่อไปไม่ไหวตั้งนานแล้ว

เฉินหวยอันซื้อเนื้อชั้นดีกลับมา แต่มิได้นำไปยังเรือนพักส่วนตัวของตน หากแต่นำไปมอบให้อูโยวโดยตรง