0005

⬢⬢⬢

ตอนที่ 5 นามคือบุตรบุญธรรม แท้จริงคือทาสประจำเรือน!

ภายในร้านโอสถตระกูลซื่อหลิน เฉินหวยอันหยิบเทียนขุยหลังม่วงออกมาต้นหนึ่ง แล้วยื่นส่งให้หลินเสียงด้วยความนอบน้อม

หลินเสียงยังคงไม่ไหวติง สายตายังคงจับจ้องเฉินหวยอันเขม็ง ราวกับกำลังมองดูเหยื่ออันโอชะ

“เมื่อก่อนความสัมพันธ์ระหว่างข้ากับพ่อของเจ้าไม่เลวเลย พ่อของเจ้าจากไปแล้ว ข้าเองก็เศร้าใจยิ่งนัก!”

หลินเสียงเอ่ยปาก ทว่าบนใบหน้ากลับปรากฏรอยยิ้มจาง ๆ คล้ายมีคล้ายไม่มี

“ชื่อเถี่ยตั้นนี้ฟังดูไม่รื่นหูเลย ข้าจำได้ว่าเจ้าเป็นลำดับที่หก เช่นนั้นก็เรียกเจ้าว่าเฉินอาลิ่วก็แล้วกัน!”

มารดาในชาตินี้ของเฉินหวยอันร่างกายอ่อนแอขี้โรค ยามให้กำเนิดเขาตกเลือดอย่างหนัก สุดท้ายไม่อาจยื้อชีวิตไว้ได้ บิดาก็ไม่มีเงินสู่ขอภรรยาใหม่ เฉินหวยอันจึงเป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของบ้าน