เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 413 ความทะเยอทะยานของลูกมังกร
สมกับที่คิดไว้เลย สิ่งที่เธอชอบที่สุดก็ยังเป็นคำเรียก【องค์หญิงแห่งจักรวรรดิ】อยู่ดี
ลูกมังกรกระพือปีกบินมาหยุดตรงหน้าแลนซ์ มองแลนซ์แล้วยิ้มโง่ ๆ “เอ่อ...เอ่อ เอ่อ ๆ เอางี้ไหม ท่านก็ยอม ๆ พวกเขาไปเถอะ พวกเขากระตือรือร้นขนาดนี้ ตั้งใจขนาดนี้ ปฏิเสธอยู่เรื่อย ๆ มันไม่ค่อยดีนะ เอาแบบนี้ไหม...พอพวกเขาออกรบเหนือใต้จนรวมเหวลึกเป็นหนึ่งเดียวได้หมดแล้ว ถ้าท่านไม่มีเวลาจัดการงานราชการ ข้า ข้า...ข้าที่เป็นองค์หญิงคนนี้จะช่วยจัดการงานราชการให้ก่อนก็ได้”
“ข้าคิดไว้หมดแล้ว ท่านคือจอมมารแห่งราชวงศ์ปีศาจดำ อนาคตพอท่านยกราชวงศ์ปีศาจดำให้ข้าแล้ว ข้าจะเป็นจักรพรรดิองค์ที่สองของราชวงศ์ปีศาจดำ อ๊ะ ไม่สิ ต้องเป็นราชาปีศาจ”
“คิดดูแล้ว พวกคุณลุงราชาปีศาจพวกนี้เรียกท่านว่าจอมมาร พอข้าขึ้นครองบัลลังก์แล้ว ก็ให้พวกเขาเรียกข้าว่าจอมจักรพรรดิ ท่านเป็นจอมมาร ข้าเป็นจอมจักรพรรดิ เหวลึกภายใต้การปกครองของข้าที่เป็นจอมจักรพรรดิในอนาคตคนนี้ รับรองได้เลยว่าจะต้องรวมสามโลกให้เป็นหนึ่งเดียวแน่นอน!”
???
ผัวะ!
แลนซ์ยกกรงเล็บมังกรขึ้นตบหัวลูกมังกรลูเซียไปทีหนึ่ง เจ้าลูกของตัวเองนี่ก็ความทะเยอทะยานไม่ใช่น้อย ยังจะรวมสามโลกให้เป็นหนึ่งเดียวอีก
สามโลกที่ปากเธอพูดถึงนี่ คงนับเอาสวรรค์ของเทพเจ้าเข้าไปด้วยแน่ ๆ
ตอนเล่านิทานให้ลูกมังกรฟัง เขาเคยเผลอพูดถึง【สามโลก】ไปประโยคหนึ่ง ไม่คิดว่าลูกมังกรจะจำได้