เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 380 ฉันกำลังจะตาย
อ้วนน้อยวิลสันเห็นเงามังกรยักษ์สำริดที่พุ่งออกมาจากค้อนสายฟ้าของลูกมังกร รูม่านตาแนวตั้งเบิกกว้าง นั่นมันพ่อเขานี่นา
เงาของพ่อเขาพุ่งออกมาจากค้อนสายฟ้าของลูกมังกรดำได้ยังไง? ถึงเงาพ่อเขาจะเปล่งประกายสายฟ้า แต่เขาก็จำได้ในพริบตา เงามังกรยักษ์สำริดนั่นก็คือพ่อเขา
'ทำไมพ่อเขาถึงไปปกป้องลูกมังกรดำ?'
'เดี๋ยวนะ ลูกมังกรดำบ้านี่ คงไม่ถึงขั้นหลอมพ่อเขาใส่ลงไปในค้อนสายฟ้าหรอกนะ?'
'ก็ไม่ใช่สิ พ่อเขายังสบายดี ตอนที่เพิ่งออกจากเซิ่งหลาน เขายังเห็นพ่อตัวเองอยู่เลย'
'แล้วเมื่อกี้ที่เห็นนั่นมันเรื่องอะไรกัน?'
“เจ้าเวรนี่ บังอาจให้ข้าเป็นพาหนะให้เจ้าขี่ ข้าจะให้เจ้าเหลิง ข้าจะให้เจ้าดูถูกคน”
ลูกมังกรระบายความหงุดหงิดในใจออกมา ใช้ค้อนสายฟ้าทุบ【เสด็จพี่ตัวแสบอาธีนา】จมลงไปในดิน นางเก็บค้อนสายฟ้า กระโดดลงจากก้อนหินใหญ่ นั่งยองอยู่กับพื้น กำเล็บมังกรเป็นหมัด ต่อยหัว【เสด็จพี่ตัวแสบอาธีนา】ทีละหมัดๆ
เหมือนกับทุบตัวตุ่นที่โผล่หัวขึ้นมา นางลดแรงลง กลัวว่าแรงจะมากเกินไปแล้วเผลอตี【เสด็จพี่ตัวแสบอาธีนา】ตาย