เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 370 สุนัขนรกสามหัว
ทำไมเมื่อก่อนไม่เคยดูออกเลยว่ายมทูตโซโลมอนมีพรสวรรค์ด้านตลกอยู่ด้วย?
นี่มันผลแห่งปัญญาของแท้ แต่พอเขาเปิดปากกลับถามว่าใช่ขี้ที่เอามาปลอมเป็นผลไม้หรือเปล่า ต้องรู้ก่อนว่าแลนซ์ไม่เล่นแม้แต่ขี้มังกรของตัวเอง แล้วจะเอาเวลาว่างที่ไหนมาแกล้งยมทูตอย่างเขา
คงดูออกว่าผลไม้ที่แลนซ์ส่งไปให้คือผลแห่งปัญญา เลยรู้สึกเกรงใจขึ้นมานิดหน่อย ถึงได้พูดติดตลกเพื่อคลายความตื่นเต้นกับความประหม่า
ถึงกับเกรงใจกันขึ้นมาเลยทีเดียว
“ไม่ต้องเกรงใจ ที่ข้าให้ผลแห่งปัญญาก็เพราะอยากให้เจ้าได้เป็นยมทูตระดับหกเร็ว ๆ อีกอย่าง เจ้าดีกับข้ามาก พอมีโอกาส ข้าก็อยากตอบแทนเจ้าบ้าง อย่ารู้สึกติดค้างอะไรเลย สำหรับข้า เราไม่ได้เป็นแค่เจ้านายกับลูกน้อง”
“แต่เป็นเพื่อนกัน ของขวัญจากเพื่อนก็รับไว้ตรง ๆ เถอะ ไม่ต้องอิดออด เวลาเจ้าให้อะไรดี ๆ กับข้า ข้าไม่เคยปฏิเสธ แล้วก็ไม่เคยอิดออดหรือเกรงใจด้วย”
แลนซ์ยิ้มแล้วพูดแทงใจดำยมทูตโซโลมอน ก็แค่ผลแห่งปัญญาลูกเดียว ไม่เห็นต้องขนาดนั้นเลย
เขาไม่เคยเกรงใจยมทูตโซโลมอนอยู่แล้ว
“แหะ ๆ สมแล้วที่เป็นคู่หูที่ข้าถูกใจที่สุด แต่ว่าผลแห่งปัญญาของเจ้านี่... ได้มาอย่างถูกต้องหรือเปล่า? หรือว่าเจ้า... ใช้วิธีที่บอกใครไม่ได้ไปเอามา?”