เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 317 อัญเชิญบรรพชนดาบมังกรร้าย
“เจ้าทำอะไรน่ะ?! ข้าเจ็บนะ!!!”
ลูกมังกรเริ่มลนลาน ค้อนสายฟ้าฟาดลงไปหนึ่งที ร่างของเจ้าอ้วนน้อยแค่โซเซไปมาเพียงไม่กี่ครั้ง เห็นแบบนั้นนางก็เงื้อค้อนสายฟ้าฟาดลงไปที่หัวของเจ้าอ้วนน้อยอีกสิบกว่าทีติดต่อกัน จนเกิดประกายไฟกระเด็นออกมา แต่เจ้าอ้วนน้อยก็ยังไม่สลบไป
ลูกมังกรเริ่มร้อนใจ หัวของเจ้าอ้วนน้อยแข็งเกินไปราวกับทำจากเหล็ก ต่อให้ค้อนกระแทกจนเกิดประกายไฟก็ยังทำให้เขาสลบไม่ได้ แถมยังเป็นการกระตุ้นให้เขาโกรธอีกต่างหาก
ไม่มีทางเลือกแล้ว นางเก็บค้อนสายฟ้าเข้าเหรียญทองนำโชค แล้วหยิบยาเวทขวดหนึ่งออกมาจากเหรียญทองนำโชคในจังหวะที่เจ้าอ้วนน้อยกำลังมึนงง ลูกมังกรก้าวขึ้นไปข้างหน้า เหยียบหางมังกรของเจ้าอ้วนน้อยไว้ พลางตะโกนบอกฝูงชนรอบข้างว่า “มีคุณลุงผู้เหนือสามัญคนไหนร่างกายแข็งแรงบ้างไหมคะ ช่วยจับเขาไว้หน่อย เขากำลังจะคลุ้มคลั่งแล้ว ข้าต้องคุมตัวเขาก่อนที่เขาจะอาละวาด”
“เขาอาจจะเป็นมังกรยักษ์ ห้ามให้เขาคืนร่างที่จัตุรัสแห่งนี้เด็ดขาด”
สิ้นเสียงลูกมังกร ไม่นานนักเหล่านักสู้ร่างกำยำหลายคนก็เดินออกมาจากฝูงชน คนที่จับขาก็จับขา คนที่จับมือก็จับมือ แถมยังมีคนหนึ่งล็อกหัวของเจ้าอ้วนน้อยไว้อีกด้วย
ลูกมังกรอาศัยจังหวะนั้นเปิดจุกขวดยาเวท แล้วกรอกยาเวททั้งหมดเข้าปากเจ้าอ้วนน้อย นี่คือยานอนหลับที่มังกรร้ายปรุงไว้ให้
มังกรร้ายเคยบอกว่า ยาเวทขวดเล็กแค่นี้ ต่อให้เป็นมังกรยักษ์โตเต็มวัยดื่มเข้าไป ก็ต้องหลับไปนานเป็นชั่วโมง