เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 270 ถ้าดวงตาเทพมารทำลูกมังกรที่ข้าจะเลี้ยงในอนาคตหาย ข้าจะอัดดวงตาเทพมารให้เละ
กะทันหันเกินไป ลูกมังกรตั้งตัวไม่ทัน จากที่ตอนแรกง่วงอยู่ พอได้ยินคำพูดของแลนซ์เมื่อครู่ก็ตื่นเต็มตาขึ้นมาทันที
ทำไมจู่ๆ ถึงจะส่งนางไปแล้วล่ะ?
ไม่ใช่ว่านางไม่อยากไปจากที่นี่หรอกนะ แต่ว่ามันกะทันหันเกินไป
นางไม่ได้เตรียมใจเอาไว้เลยสักนิด
ตอนมาก็ไม่ได้เตรียมใจ ตอนจะไป... นางหวังว่าจะได้กล่าวลาพวกเผ่ามารที่รู้จักกันสักหน่อย
อย่างน้อยก็ต้องบอกกล่าวกันสักคำ จะมาหายตัวไปเฉยๆ ไม่ได้ นางกับแม่แวมไพร์ตัวน้อยทิชชี่ความสัมพันธ์ค่อนข้างดี พวกนางเป็นเพื่อนกันแล้ว
ตอนที่ทั้งสองอยู่ด้วยกัน ไม่กินก็เล่น บางครั้งก็คอยจิกกัดกัน คิดสารพัดวิธีหลอกล่ออีกฝ่าย อย่างเช่นการบังคับให้เรียกพี่สาว
หรืออย่างตอนกินอาหาร ก็จะใส่พริกอะไรพวกนั้นลงไปในขนมหรือกับข้าวของอีกฝ่าย
ปากของแม่แวมไพร์ตัวน้อยทิชชี่เคยโดนพริกที่นางทำจนบวมเจ่อเป็นปากไส้กรอกมาแล้ว ส่วนนางเองก็เคยโดนแม่แวมไพร์ตัวน้อยทิชชี่หลอกให้กินผลไม้รสเปรี้ยวอมหวานชนิดหนึ่ง ผลไม้นั่นถ้ากินเยอะไปจะท้องเสีย