เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 223 ดัชชี? ดัชชีเซนต์บลู?! พวกเจ้าทำให้ข้าแกรนด์ดยุกคนนี้เดือดร้อนหนักเลยนะ!
ลูกมังกรคาดไม่ถึงเลยว่า ตัวเองแค่ทำเค้กให้มังกรร้ายก้อนหนึ่ง ก่อนมังกรร้ายจะกิน กลับไล่ติดต่อเพื่อนของมันทีละคนเพื่ออวด
มังกรดำอายุสามพันสี่ร้อยกว่าปี ทำไมจู่ ๆ ถึงทำตัวเป็นเด็กแบบนี้ล่ะ
ลูกมังกรปิดหน้า แทบไม่กล้ามองมังกรร้ายตรง ๆ
“แลนซ์ แลนซ์ หยุดก่อนเถอะ ทำแบบนี้เดี๋ยวท่านก็ดูเป็นเด็ก ๆ ไปเลยนะ เรก วีนัสกับอามีเลียอาจจะหัวเราะเยาะท่านก็ได้”
แลนซ์ที่กำลังเตรียมจะอวดนักเรียนของตัวเองอย่างอันเดรต่อไป พอได้ยินคำพูดของลูกมังกร ก็เก็บเครื่องสื่อสารฉายภาพมังกรดำ แล้วยิ้มกว้างจนเห็นฟัน: “ไม่ต้องไปสนสายตาคนอื่น คำวิจารณ์ ความคิด ความเห็นของคนอื่นมากนักหรอก ยิ่งไปใส่ใจว่าคนอื่นจะประเมินตัวเองยังไง ชีวิตก็ยิ่งเหนื่อย”
ถ้าเจ้าสนใจจริง ๆ ว่าคนอื่นจะประเมินเจ้ายังไง ก็ทำตามใจตัวเองไปเลย ใครมีความเห็นหรือคำวิจารณ์ที่ทำให้เจ้าไม่พอใจ เจ้าก็อัดคนนั้นซะ
ถ้าทำไม่ได้ก็เมินมันไป ข้าทำได้ เพราะงั้น...ข้าจะกลายเป็นมังกรร้ายแล้วบินไปอัดพวกสิ่งมีชีวิตที่พูดจาร้าย ๆ ใส่ข้าได้ทุกเมื่อ
พวกที่มาทำลายจิตใจนักฝึกตนของข้า ต่อให้อยู่ไกลพันลี้ ข้าก็ต้องบินไปถามให้รู้เรื่อง
‘ทำลายจิตใจนักฝึกตน’ คำนี้เจ้าอาจยังเข้าใจไม่ได้ตอนนี้ งั้นข้าเปลี่ยนวิธีพูดก็แล้วกัน: แค่เจ้าห่วงว่าคนอื่นจะมองเจ้ายังไง พวกเขาก็เอาเจ้ามาเป็นทาสได้แล้ว