เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 190 เขาสามารถเรียกวัลคีรีได้
มังกรแก่ตัวนี้ไม่ใช่มังกรแก่ที่จริงจังอะไรเลยจริงๆ อยากรู้ชะมัดว่าคู่ของมันเป็นมังกรยักษ์สายเลือดบริสุทธิ์หรือเป็นมนุษย์
ถ้าเป็นมังกรยักษ์สายเลือดบริสุทธิ์ละก็ เขาต้องอัดคำพูดของมังกรแก่ตัวนี้ไว้ให้ได้ เอาไว้ถ้าวันหน้ามีวาสนาได้เจอคู่ของมัน จะได้เปิดให้ดู
ตอนนี้มังกรแก่ยังทำตัวเกเร เอาเปรียบรังแกผู้อื่นต่อหน้าเขาได้อีกสักพัก รอผ่านไปอีกสักสองสามปี สิบกว่าปี หรือหลายสิบปี ถึงตอนนั้นก็คงถึงคราวที่มังกรแก่จะต้องเป็นฝ่ายบอกว่าเขาเกเร เอาเปรียบผู้อ่อนแอบ้าง
“มนุษย์ ข้าถามเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย เจ้าแน่ใจนะว่าจะยกผลศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงลูกนั้นให้ลูกมังกรโลหิตตัวนั้น?”
“อืม” แลนซ์จิบชาคำหนึ่ง สีหน้าเรียบเฉย “ข้าเคยบอกไปแล้ว ที่เลือกเป็นผู้เหนือสามัญก็เพื่อป้องกันตัวเอง เพื่อใช้ชีวิตให้มีความสุข ไม่ใช่เพื่อชิงดีชิงเด่นหรือแย่งชิงความเป็นใหญ่ ข้าไม่สนใจเรื่องการเป็นเทพเจ้า แล้วก็ไม่สนใจเรื่องอายุขัยยืนยาวด้วยเหมือนกัน”
“ส่วนแผลตามร่างกาย ข้าผสมน้ำยาเหนือสามัญขึ้นมาเองสักหน่อย ค่อยๆ บำรุงรักษาไป ปีสองปีก็หายดี ส่วนเขตแดนที่พังทลายไป รอให้แผลหายก่อน ข้าจะลองดูว่าซ่อมกลับคืนได้ไหม”
“ผสมน้ำยาเหนือสามัญ? เจ้าเป็นนักปรุงยาด้วยรึ?”
“อืม”
เป็นมนุษย์ที่เก่งมากคนหนึ่ง