เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 171 มังกรดำแลนซ์ตายแล้วเหรอ? งั้นข้าจะขุดมันขึ้นมาย่างกินซะเลย
อันเดรย์เช็ดเลือดที่มุมปากอาจารย์ของตัวเองออก มองอาจารย์ที่ดูราวกับหลับอยู่ แววตาสีแดงฉานมีเจตนาฆ่าคลุ้มคลั่งหมุนวนอยู่ข้างใน
อาจารย์ไม่เคยคิดจะฆ่าใครเลยสักนิดตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่เคยเอ่ยปากขอทองขอเงินขอเพชรนิลจินดาจากใครด้วยซ้ำ พวกเขา... พวกเขาเองที่มาหาอาจารย์เอง เอาทองมาให้อาจารย์เอง
อาจารย์รับเงินแล้วก็ทำตามที่รับปาก พวกเขาซาบซึ้งจนน้ำตาไหล แต่พอออกจากเมืองนิรันดร์ไป... กลับอยากให้อาจารย์ตายเต็มแก่
นี่สินะที่อาจารย์เรียกว่าธรรมชาติของมนุษย์?
อันเดรย์ถอยหลังไปสองสามก้าว คุกเข่าลงข้างหนึ่ง
ผู้รักษากฎหมาย นายพล และทหารของเมืองนิรันดร์ก็คุกเข่าข้างหนึ่งลงทีละคนๆ
“อาจารย์ ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้วจริงๆ ว่าทำไมท่านถึงได้ตั้งใจหาความตาย แต่ก่อนข้าคิดยังไงก็ไม่ออก... ทั้งที่ท่านไม่จำเป็นต้องตายเลยแท้ๆ ทำไมตอนสุดท้ายถึงได้เลือกชะตากรรมโหดร้ายขนาดนี้ให้ตัวเอง”
“ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้ว เข้าใจหมดทุกอย่างแล้ว”
อันเดรย์ลุกขึ้น มองพวกสมาชิกสมาคมสำริด “พวกเจ้าเยี่ยมมาก พวกเจ้าทำได้ดีมาก ตั้งแต่ต้นจนจบไม่เคยคิดจะทรยศอาจารย์เลย ต่อให้กองทัพใหญ่บุกมาถึงหน้าประตู พวกเจ้าก็ไม่เคยหวั่นไหว ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าถ้าเลือกติดตามอาจารย์ พวกเจ้าอาจไม่ได้ออกไปจากที่นี่อย่างมีชีวิต”