เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 ไม่มีใครตัดสินข้าได้ แม้แต่กษัตริย์ก็ไม่มีสิทธิ์
ปีกว่าแล้ว
วันหนึ่ง เมเรดิธก็สะดุดใจขึ้นมาว่า พวกเขาอยู่ใน [การย้อนประวัติศาสตร์] มากว่าปีแล้ว ถ้าเวลาใน [การย้อนประวัติศาสตร์] ไหลเท่ากับโลกจริง... นั่นก็เท่ากับว่าพวกเขาหายไปจากโลกจริงมากว่าปีแล้วไม่ใช่หรือ
พอสมาชิกสมาคมทองสัมฤทธิ์รู้เรื่องนี้เข้า ก็รวมหัวกันคุย สรุปออกมาได้ว่า เวลาใน [การย้อนประวัติศาสตร์] กับเวลาในโลกจริงน่าจะไหลไม่เท่ากัน
อัตราส่วนที่แน่นอนพวกเขาไม่รู้ แต่คาดเดาว่า ถ้าออกไปจาก [การย้อนประวัติศาสตร์] ไม่ทันก่อนตายแก่ พวกเขาอาจจะตายแก่จริง ๆ อยู่ในนั้น
พอรู้แบบนี้ สมาชิกสมาคมนักล่าเงินรางวัลทองสัมฤทธิ์ก็ลงความเห็นตรงกันว่า ถ้าสามสิบปีแล้วยังหาคนสำคัญที่ทำให้ [การย้อนประวัติศาสตร์] ทำงานไม่เจอ พวกเขาจะเล่าเรื่องงานล่าเงินรางวัล [นครทองคำที่สาบสูญ] ให้ท่านปู่หนุ่มฟัง
ให้ท่านปู่หนุ่มช่วยพวกเขาหาทางออก
เพราะมีท่านปู่หนุ่มอยู่ สมาชิกสมาคมนักล่าเงินรางวัลทองสัมฤทธิ์เลยไม่รีบร้อนจะออกจาก [การย้อนประวัติศาสตร์]
ถ้าหาคนสำคัญที่ทำให้ [การย้อนประวัติศาสตร์] ทำงานไม่เจอจริง ๆ แล้วปล่อยให้มันหายไป ได้ตายแก่พร้อมท่านปู่หนุ่มก็ไม่เลว
สมาชิกสมาคมนักล่าเงินรางวัลทองสัมฤทธิ์รู้ตัวว่า ที่ผ่านมานานขนาดนี้พวกเขาไม่ร้อนใจเลย ก็เพราะมีท่านปู่หนุ่มคนเดียว