เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 160 ท่านแลนซ์หนุ่มใหญ่ ไม่ได้เจอกันเสียนาน
“ที่เรียกว่าห้อยผมกับคานน่ะนะ คือหาเชือกมาสักเส้น ปลายข้างหนึ่งผูกกับผมตัวเอง อีกข้างผูกกับคานวิหารเทพ พออ่านหนังสือจนเหนื่อยและเริ่มง่วง หัวก็ต้องก้มลงมาแน่ ๆ”
พอถึงตอนนั้น เชือกที่ห้อยอยู่บนคานก็จะดึงผมขึ้นมาจนหนังศีรษะเจ็บ เจ้าจะสะดุ้งตื่นเพราะความเจ็บแป๊บเดียว ง่วงหายไป แล้วก็อ่านหนังสือต่อได้
แต่ว่าข้าคิดว่าวิธีนี้ใช้กับเจ้าไม่ได้หรอก เจ้าเป็นมังกรยักษ์แบบนี้ ถ้ามีโอกาส ข้าแนะนำให้เจ้าผูกแปรงเหล็กไว้ที่หน้าผาก เอาพวกเข็มถี่ ๆ บนแปรงเหล็กน่ะ ถ้าทำจากวัสดุพิเศษได้ก็ดี
“ให้มันเจาะทะลุการป้องกันของเจ้าได้ พอเจ้าง่วงแล้วหัวทิ่มลงไปบนโต๊ะหนังสือ เข็มเงินหลายพันหลายหมื่นเล่มบนแปรงเหล็กก็จะทิ่มหน้าผากเจ้า ความเจ็บนั่นนะ... แค่คิดก็ขนหัวลุกแล้ว”
“!!!”
แค่อ่านหนังสือเล่มเดียว ต้องเอาความสวยของนางมาเดิมพันไม่พอ ยังต้องเอาชีวิตนางมาเดิมพันอีกเหรอเนี่ย?
ไวเคานต์มนุษย์ตรงหน้าเนี่ย เกิดเป็นคนแล้วเสียของ
เขาควรไปเป็นปีศาจมากกว่า
แค่นึกภาพตามในหัวแป๊บเดียว นางก็รู้สึกว่าหน้าผากตัวเองปวดตุบ ๆ แล้ว