กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 แลนซ์จอมต้มตุ๋น ไม่คิดว่าวีนัสจะเป็นยมทูตฝึกหัดเลยสินะ?!
“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ วีนัส”
วีนัสบนจอแสงฉายดูเหม่อลอย คำพูดนั้นยังดังก้องอยู่ในหัวไม่หยุด ในดวงตาสีแดงสดสะท้อนเงาร่างของแลนซ์
ผ่านไปนานทีเดียวกว่านางจะขยับ นางยกมือปิดตาตัวเอง นั่นคือแลนซ์คนเมื่อพันปีก่อน
รอยยิ้มที่เขาส่งมาให้นางตอนทักทาย รอยยิ้มแบบนั้นนางเคยเห็น
กว่าพันปีก่อน ตอนบ่ายที่แลนซ์นอนอาบแดดอยู่บนเก้าอี้โยก เขาเห็นนางนั่งยองอยู่ในมุมมืด ก็จะยิ้มพลางโบกมือเรียกนางแบบนี้ ให้ไปอาบแดดด้วยสักหน่อย
นางชอบรอยยิ้มของแลนซ์
สะอาด บริสุทธิ์ ทำให้นางอุ่นใจ
เวลาผ่านไปพันปี นางได้เห็นรอยยิ้มแบบนั้นอีกครั้ง
ความทรงจำที่ตายไปแล้วกลับมาโจมตีนางอีก