เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 145 ยังมีชีวิตอยู่อีกเหรอ? ไม่ใช่สละตัวเองสังเวยเพื่อช่วยพวกเราไปแล้วหรือไง?
โดนลูกบอลหิมะลูกใหญ่กระแทกเข้าหน้าจังๆ อามีเลียอดส่งเสียง “ซี้ฮ่า” เบาๆ ออกมาไม่ได้ พอลูกบอลหิมะลูกใหญ่แตกออก มีเศษหิมะร่วงลงไปในคอเสื้อ ความเย็นทำเอาเธออด “ซ์ฮ่า” ออกมาอีกทีไม่ได้
ถอดถุงมือขาวข้างขวาออก เช็ดเศษเกล็ดหิมะบนหน้าให้เรียบร้อย สายตาของอามีเลียก็จับจ้องไปที่ผู้ชายมนุษย์คนที่เอาลูกบอลหิมะกระแทกหน้าเธอ
ในดวงตาสีฟ้าใสดุจน้ำทะเลมีทั้งความโกรธและความสับสน
'จำคนผิดหรือเปล่า?'
ชื่อก็เหมือน หน้าตาก็เหมือน แต่บุคลิกดูจะไม่เหมือนเพื่อนคนที่ชื่อแลนซ์ของเธอเลยสักนิด
แลนซ์เพื่อนเก่าคนนั้นเป็นคนซื่อๆ จริงใจ พูดน้อย ไม่ชอบเล่นหัว
ปกติเวลาพวกเขาหัวเราะไล่จับกันเล่น เขาจะนั่งเงียบๆ อยู่ข้างๆ ไม่ร่วมด้วย บางครั้งก็มองพวกเขายิ้มๆ
ส่วนใหญ่แล้วเขาชอบอยู่คนเดียวเงียบๆ คอยศึกษาการปรุงยาเวทชั้นสูง ในทีมเขาคือคนที่มีตัวตนจางที่สุด
แต่ท่านไวเคานต์แลนซ์แห่งเมืองเซิ่งหลานคนตรงหน้านี้เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา เวลาเล่นซนยังบ้าได้ยิ่งกว่าเด็กในเมืองเซิ่งหลานอีก