กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 19 ฉันมีเพื่อนเป็นเต่าตัวหนึ่ง
หนึ่งร้อยแปดสิบเก้า....หนึ่งร้อยเก้าสิบเก้า.....สองร้อยเก้าสิบเก้า.....สามร้อย!
ลูเซียใช้แรงทั้งหมดที่มีกระแทกเต่าครบสามร้อยครั้งแล้ว ลุกขึ้นจากพื้นอย่างหมดแรง นั่งลงกับพื้นเอาหลังพิงกุยกุย
รู้สึกเหมือนกระดูกทั้งตัวใกล้จะแตกเป็นชิ้น ๆ เพราะแรงกระแทกของตัวเอง
มังกรร้ายไม่ได้คอยเฝ้าอยู่ข้าง ๆ สักหน่อย ไม่เห็นจำเป็นต้องทำตามเป๊ะขนาดนี้เลยนี่นา ใช้แรงแค่ครึ่งเดียวกระแทก มังกรร้ายก็ไม่รู้ แล้วตัวเองก็ไม่ต้องทรมานขนาดนี้
ทุกครั้งที่เธอคิดแบบนี้ ในหัวก็จะนึกถึงคำที่อีวาเคยพูดกับเธอขึ้นมา