เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 481 มหามรรคพิโรธ ต้นไม้โลกเคลื่อนไหว
สิ่งมีชีวิตอื่นไม่รู้ว่าเหตุใดมหามรรคจึงกริ้วถึงเพียงนี้ แต่จู่หลิงรู้ดี
พลังบำเพ็ญมาถึงขั้นอย่างเขา ระดับสูงสุดของฮุ่นหยวนอู๋จี๋ แก่นชีวิตและระดับพลังย่อมไม่ด้อยไปกว่าเหล่าเทพมารหุนตุ้นสามพันตนที่เคยเหยียบฟ้าท้าแดนเมื่อครั้งหุนตุ้นเพิ่งเปิด
เทพมารสามพันตนนั้นถือกำเนิดจากกฎแห่งมหามรรค เป็นเทพอันประเสริฐแต่แรกเกิด ในจำนวนนั้นเกือบทั้งหมดล้วนบรรลุถึงขั้นสูงสุดของฮุ่นหยวนอู๋จี๋
มีเพียงเทพมารสิบตนที่อยู่ลำดับหน้ามือที่สุด พื้นฐานชาติกำเนิดแกร่งกล้าที่สุด อาทิเทพมารแห่งพลังผานกู่ เทพมารกาลเวลาสือเฉิน เทพมารมิติหยางเหมย และเทพมารแห่งเหตุผูกพัน จึงสามารถทลายพันธนาการและแตะต้องครึ่งก้าวฮุ่นหยวนไท่จี๋ในตำนานได้
ส่วนผานกู่ยิ่งเป็นความผิดแผกในหมู่พวกเขา อาศัยมหามรรคแห่งพลังอันไร้ผู้เทียมเทียบเกือบจะก้าวเข้าสู่ธรณีประตูฮุ่นหยวนไท่จี๋อย่างแท้จริง กลายเป็นผู้ที่ใกล้ชิดมหามรรคที่สุด
แต่มหามรรคกลับทำเช่นไร
คือการขับเคลื่อนใช้สอย คือการวางแผนหักหลัง
บังคับให้ผานกู่เบิกฟ้าสร้างแผ่นดิน ใช้ทั้งหุนตุ้นเป็นเครื่องเซ่น ใช้เทพมารนับหมื่นนับพันเป็นฟืนไฟ
ท้ายที่สุดผานกู่สิ้นแรงวายชนม์ โลกหงหวงที่เขาเบิกสร้างจึงสูบกลืนแก่นแท้ไร้สิ้นสุดของหุนตุ้น รวมทั้งเลือดเนื้อและผลมรรคของเหล่าเทพมาร