เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 471 จู่หลิงอธิบายฮุ่นหยวนอู๋จี๋ ชี้ตำแหน่งต้นไม้โลก!
จู่หลิงสะบัดแขนเสื้อเบา ๆ เบาะรองนั่งแห่งกฎมรรคก็ปรากฏขึ้นข้างกายทั้งสองโดยธรรมชาติ
เขานั่งลงก่อน สายตามองไปยังเงาภาพต้นไม้โบราณแห่งหุนตุ้นที่ค้ำจุนกาลเวลามายาวนาน ราวกับกำลังเรียบเรียงถ้อยคำ
ครู่หนึ่งจึงเอ่ยปากอย่างช้า ๆ น้ำเสียงแฝงท่วงทำนองที่ชี้ตรงสู่มหามรรค
“ฮุ่นหยวนคือแก่นพลังต้นกำเนิดหุนตุ้น เป็นรากฐานเริ่มต้นของสรรพสิ่ง”
“อู๋จี๋คือไม่มีจุดเริ่มต้น ไม่มีจุดสิ้นสุด ไร้ขอบไร้ฝั่ง อยู่เหนือพันธนาการของแนวคิดทั้งปวง”
“ที่เรียกว่าฮุ่นหยวนอู๋จี๋ ก็คือการหลอมรวมมรรคของตนให้ซึมเข้าสู่แก่นพลังต้นกำเนิดหุนตุ้นอย่างสิ้นเชิง กลายเป็นส่วนหนึ่งของกฎเกณฑ์ ทว่ากลับอยู่เหนือกฎเกณฑ์เดี่ยวใด ๆ บรรลุถึงการรวมมรรคกับตนเป็นหนึ่งที่แท้จริง ข้าคือมรรค!”
ประโยคแรกก็ดุจระฆังมหึมาและระฆังสำริดใหญ่ สะเทือนจนข่งเซวียนจิตใจสั่นไหว!
รวมมรรคกับตนเป็นหนึ่ง!
ข้าคือมรรค!