เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 464 ดวงตาวิถีฟ้าขวางกั้น จิตแท้หยวนเฟิ่งเข้าวัฏสงสาร!
ท่านโฮ่วถู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วส่ายศีรษะช้า ๆ น้ำเสียงแฝงความเสียดายเล็กน้อย
“น้ำใจกตัญญูของสหายเต๋าน่าสงสารนัก”
“แต่สิ่งที่สหายเต๋าหยวนเฟิ่งทำไว้แต่ครั้งนั้น ล้วนเป็นการกระทำฝืนวิถีฟ้า ทั้งแรงกรรมของนางก็หนักหนา ตั้งแต่แรกก็......จิตแท้สลายหมดสิ้น คืนสู่แก่นพลังต้นกำเนิดของหงหวงแล้ว”
นางมองข่งเซวียน น้ำเสียงหนักแน่น
“ต่อให้ผู้บรรลุฮุ่นหยวนอู๋จี๋มาด้วยตนเอง เกรงว่าก็ยากจะนิยามการมีอยู่ของนางจากความว่างเปล่าได้”
“การคืนชีพ......ไม่มีทางเป็นไปได้”
คำตอบนี้ไม่ได้เหนือความคาดหมายของข่งเซวียน
สีหน้าเขาไม่เปลี่ยน ถามต่อ
“หากคืนชีพไม่ได้ ลดลงมารองลงมา ช่วยให้จิตแท้ของนางเข้าสู่การเวียนว่ายในวัฏสงสาร ท่านคิดว่าอย่างไร?”