เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 446 สามผู้บำเพ็ญสนทนามรรค เสวียนจี้ทะลวงครึ่งก้าวฮุ่นหยวนอู๋จี๋
ขณะที่ข่งเซวียนกับหยางเหมยนั่งประจันหน้ากัน กลิ่นอายมรรครอบกายปรากฏจาง ๆ เตรียมจะสนทนามรรคต่อจากเมื่อครู่
“หึ่ง......”
ระลอกคลื่นบางเบายิ่งนักสายหนึ่ง ปรากฏขึ้นนอกสถานบำเพ็ญของหยางเหมยโดยไร้สัญญาณใด
นั่นไม่ใช่ความผันผวนของมิติ หากแต่เป็นจังหวะของกาลเวลาที่ลึกซึ้งและเป็นพื้นฐานยิ่งกว่า
สัมผัสได้ถึงความผันผวนคุ้นเคยนี้ ข่งเซวียนกับนักพรตหยางเหมยสบตากัน แววตาทั้งคู่เห็นความเข้าใจแจ่มชัดตรงกัน
“สหายเต๋าสือเฉินมาแล้ว”
นักพรตหยางเหมยลูบเครายิ้ม กิ่งไม้แห้งในมือแตะความว่างเบื้องหน้าแผ่วเบา
มนต์มิติซ้อนชั้นนับไม่ถ้วนแยกออกสองข้างดุจระลอกน้ำ เผยให้เห็นภาพหุนตุ้นภายนอก
เงาร่างหนึ่งปกคลุมด้วยหมอกกาลเวลาเลือนราง ย่างเท้าเข้ามาทางช่องที่แยกออกอย่างเงียบงัน เป็นสือเฉินนั่นเอง