เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 436 ไม่มีแดนสวรรค์แห่งมหามรรคหยินหยาง? มุ่งหน้าสู่ราชสำนักบรรพพฤกษา!
ได้ยินคำถามของข่งเซวียน ร่างเงาที่รวมจากเจตจำนงกระบี่ของไท่ไป๋ก็สั่นไหวเล็กน้อย ราวกับไม่แปลกใจ
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง เสียงกระบี่ดังกังวานจึงค่อยดังขึ้น แฝงความเวิ้งว้างดั้งเดิมของหุนตุ้น:
“หุนตุ้นไร้ขอบเขต เขตสวรรค์ดั่งธุลี”
“แม้แต่ครึ่งก้าวฮุ่นหยวนอู๋จี๋ ก็ยากจะหยั่งเห็นภาพรวมทั้งหมด”
ดวงตาคมดั่งคมกระบี่ของเขาทอดมองฟากฟ้า ราวกับทะลวงผ่านกำแพงเขตสวรรค์รุ่ยจิน มองเห็นแดนไกลลึกล้ำไม่สิ้นสุด
“เขตสวรรค์เสวียนจี้ รวบรวมสามพัน ครอบคลุมสรรพสิ่ง เป็นหนทางสมดุล ดั่งภาพย่อของหุนตุ้น นับเป็นแดนบำเพ็ญชั้นยอด”
“ส่วนเขตสวรรค์รุ่ยจินของข้า และเขตสวรรค์ธาตุไม้ น้ำ ดินที่สหายถามถึง ล้วนแต่เจาะจงทางเดียว ผลักดันถึงขีดสุด”
ไท่ไป๋หยุดเล็กน้อย แล้วกล่าวเจาะจง:
“เท่าที่ข้ารู้ ในหุนตุ้น มีราชสำนักบรรพพฤกษาที่ดูแลมหามรรคธาตุไม้โดยเฉพาะ พลังชีวิตไพศาล เล่ากันว่าแกนกลางคือรากวิญญาณหุนตุ้นต้นหนึ่งที่หลงเหลือหลังดับสูญ ภายในบรรจุพลังสร้างสรรค์ไร้สิ้นสุด”