เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 390 วาจาล่อลวง เหลาจื่อและร่างมรรคถึงคุนหลุน!
ในเวลาเดียวกัน เกาะจินอ๋าว หน้าตำหนักปี้โหยว
ร่างของข่งเซวียนก้าวออกมาจากความว่างเปล่า เพิ่งจะเหยียบขึ้นสู่หมอกเซียนที่ลอยวนเวียนอยู่รอบเกาะ สายตาก็ชะงักไป
เบื้องหน้านั้น เจียอิ่นกับจุ่นถีกำลังยืนเคียงกันอยู่เหนือทะเลเมฆ สีหน้าเต็มไปด้วยความร้อนใจ แสงพุทธแห่งนิโรธรอบกายก็ปั่นป่วนเล็กน้อยเพราะจิตใจไม่สงบ
พอเห็นข่งเซวียนปรากฏตัว จุ่นถีก็รีบสาวเท้าเข้าไปทันที ถึงกับไม่รักษากิริยาของอริยะเอาไว้ แล้วเอ่ยเสียงร้อนรน
“สหายเต๋าข่งเซวียน! ท่านกลับมาแล้ว!”
น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด
เจียอิ่นก็เดินตามเข้ามา สีหน้าทุกข์ร้อนจนแทบจะหยดน้ำออกมา คารวะให้ครั้งหนึ่งแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักอึ้ง
“สหายเต๋า ลัทธิตะวันตก...มหันตภัยใหญ่มาถึงแล้ว!”
ข่งเซวียนกวาดตามองทั้งสอง เห็นลมปราณของทั้งคู่ลอยฟุ้ง ดูแล้วคือเพิ่งจะฝืนเพิ่มพลังของจินฉานจื่อจนสูญเสียไม่น้อย ทั้งยังจิตใจบอบช้ำ ถึงกับเสียศูนย์ไปแล้ว