เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 384 ยุคที่วุ่นวาย ที่ที่ทุกคนล้วนเป็นกังวล
นอกเกาะจินอ๋าว ท้องน้ำคลื่นเขียวหมื่นลี้ แสงเซียนพวยพุ่งดั่งแพรไหมลอยวน
หมื่นเซียนของลัทธิเจี๋ยเจี้ยวเดินทัพได้อย่างคล่องแคล่ว กลมกลืนเป็นหนึ่งเดียว ทั้งยังมีประกายแห่งวิถีมนุษย์ส่องสว่างอยู่รำไร ความรุ่งเรืองแห่งพลังวาสนาแลดูแล้วทำให้นักพรตเจียอิ่นทั้งอิจฉาและหวาดหวั่นอยู่ในใจ
เขาเพิ่งมาถึงฟากฟ้านอกเกาะ ยังไม่ทันเอ่ยปากส่งข่าว แสงแห่งค่ายกลคุ้มเกาะเบื้องหน้าก็พลันกระเพื่อมเล็กน้อย พลังกระบี่อันแหลมคมไร้เทียมทานพร้อมด้วยเจตนาเด็ดเดี่ยวที่จะฟันทุกสิ่งให้ขาดสะบั้น ได้จับจ้องเขาอยู่ก่อนแล้ว
ชั่วพริบตาต่อมา ร่างของเจ้าลัทธิทงเทียนก็ปรากฏขึ้นเงียบ ๆ หน้าม่านค่ายกล อาภรณ์เขียวสะบัดพลิ้ว ดวงตาคมกริบดุจสายฟ้า มองเจียอิ่นด้วยแววพินิจพิเคราะห์และคลางแคลงเล็กน้อย
“สหายเต๋าเจียอิ่น?”
เจ้าลัทธิทงเทียนขมวดคิ้วเล็กน้อย น้ำเสียงแฝงความระแวดระวังที่แทบสังเกตไม่เห็น
“ยามมหันตภัยตามวัฏจักรเพิ่งเปิดฉากเช่นนี้ ท่านไม่นั่งรักษาเขาพระสุเมรุ อยู่ ๆ กลับมาที่เกาะจินอ๋าวของข้า ด้วยเหตุอันใด?”
“หรือว่าวิถีฟ้านั่นจะมีความเคลื่อนไหวใหม่อีกแล้ว?”