เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 347 ตกอยู่ในวิกฤต ศึกหยางเหมยและความคิดชั่วร้ายของสือเฉิน
หมื่นปีสำหรับหงหวง เป็นเพียงดีดนิ้วเดียว
ส่วนลึกของตำหนักรองบนเกาะจินอ๋าว กระแสพลังหุนตุ้นประดุจวารีที่ไม่เปลี่ยนแปรมาตั้งแต่โบราณกาลค่อย ๆ หดตัวและไหลเข้าสู่ร่างที่นิ่งสงัดมานับหมื่นปี
ข่งเซวียนค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แสงแห่งการเกิดดับของหุนตุ้นในดวงตาวาบหายไปในพริบตา รัศมีเทพสีทองเข้มที่ไหลเวียนอยู่ใต้ผิวหนังเก็บกดไว้จนหมดสิ้น กลับคืนสู่ความเรียบง่ายดังเดิม
พลังมหาศาลที่มากพอจะเขย่าทะเลดวงดาวและทำลายล้างอดีตกาลทั้งปวงหลั่งไหลอยู่ในร่างเขาไม่หยุดหย่อน ทว่ากลับถูกควบคุมไว้อย่างสมบูรณ์
ฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียนชั้นฟ้าห้าขั้นสูงสุด!
ตลอดหมื่นปี โลหิตหัวใจผานกู่หยดนั้นถูกเขาหลอมไปได้กว่าสองส่วนในที่สุด
การฝึกตนครั้งนี้เดิมควรดำเนินต่อไป กระทั่งแตะกำแพงของชั้นฟ้าหก
ทว่าข่งเซวียนกลับหยุดพลังอย่างกะทันหัน สายตาหนักแน่นมองออกไปยังความว่างเปล่านอกตำหนัก
กลิ่นอายเย็นชาเรียบเฉยที่จางยิ่งนัก แต่กลับคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง กำลังข้ามผ่านห้วงมิติอันไร้ขอบเขต พัดผ่านฟ้าดินหงหวง และกระทบจิตมรรคฮุ่นหยวนของเขา