เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 334 ความลับสะเทือนฟ้าของเผ่าอู หลอมโลหิตแก่นแท้ผานกู่!
ส่วนโลกภายนอก เจตจำนงวิถีฟ้าดั่งอสูรยักษ์ที่เดือดดาล ระบายอสนีเทพจื่อเซียวลงมาอย่างบ้าคลั่ง ถล่มพื้นที่ว่างเปล่านั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าหลายรอบ
เศษสะเก็ดดวงดาวสลายกลายเป็นความว่างเปล่า ห้วงอวกาศพังทลายแล้วก่อตัวขึ้นใหม่ไม่หยุดหย่อน คลื่นพลังทำลายล้างทำให้สรรพชีวิตนับหมื่นนับแสนสั่นสะท้านหวาดกลัว
ทว่าไม่ว่าพระองค์จะค้นหาเช่นไร ในพื้นที่นั้นก็ไม่มีร่องรอยของข่งเซวียนเหลืออยู่แม้แต่น้อย
อำนาจซ่อนเร้นของมุกหุนตุ้น หลังหลอมผนึกสี่สิบแปดชั้นได้ ก็บรรลุขั้นสูงสุดแล้ว ปิดกั้นลิขิตฟ้าและเหตุผูกพันทั้งปวงอย่างสิ้นเชิง
หลังจากโจมตีสังหารหลายครั้งไม่ได้ผล ความโกรธเกรี้ยวอันเย็นเยียบก็ถอยกลับไปดั่งกระแสน้ำ อสนีค่อย ๆ สงบลง หลงเหลือเพียงห้วงอวกาศที่แตกสลายซึ่งเงียบสงัดและค่อย ๆ ฟื้นฟูตนเองอย่างเชื่องช้า
วิถีฟ้ารู้ว่า เมื่อมีมุกหุนตุ้นปกป้องคุ้มครอง ต่อให้ยังรบกวนต่อไปก็ไร้ประโยชน์ แถมยังอาจดึงดูดการจับตามองจากมหามรรคให้ลึกล้ำยิ่งกว่าเดิม
สุดท้ายจึงได้แต่ถอนตัวไปชั่วคราว ทว่าความมุ่งร้ายหมายฆ่าที่ฝังลึกนั้นกลับจมดิ่งสะสมไว้แน่นหนา
ภายในมุกหุนตุ้น ข่งเซวียนกลั้นลมหายใจรวมสมาธิ สัมผัสความเคลื่อนไหวภายนอกอย่างละเอียดรอบคอบ
กระทั่งความรู้สึกถูกล็อกเป้าอันน่าหายใจไม่ออกหายไปจนสิ้น เขาจึงได้ถอนหายใจยาวเฮือกหนึ่ง ปลดปล่อยลมขุ่นข้นออกมา จิตใจที่ตึงเครียดผ่อนคลายลงเล็กน้อย