กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 308 ฟ้าข่มดิน ดินข่มคน แล้วคนก็ข่มฟ้า!
ขนหางด้านหลังของข่งเซวียนคลี่ออกเต็มที่ ลายมรรคบนขนทุกเส้นสว่างวาบด้วยแสงเจิดจ้า
เขายกมือลูบตราคงถงเบา ๆ อักษรสองตัว “คงถง” บนตราสว่างเรืองรองขึ้น
“ทุกท่านเคยคิดหรือไม่ เหตุใดวิถีฟ้ายอมให้วิถีปฐพีฟื้นคืนขึ้นบ้างเล็กน้อย แต่กลับกดขี่วิถีมนุษย์มาตลอด”
“ถึงขั้น......”
แววตาลึกซึ้งของเขามองไปทางถ้ำหั่วอวิ๋น
“ถึงขั้นไม่ลังเลที่จะกักขังพวกท่านไว้ในถ้ำหั่วอวิ๋นในตอนนั้น”
มือที่ลูบเคราของฝูซีชะงักไปเล็กน้อย ปลาหยินหยางบนแผนภาพโป้ยก่วยหยุดนิ่งชั่วขณะ
“ท่านนักปราชญ์หมายความว่า......”
“สามญาณฟ้าดินคน แม้มีผลถ่วงดุลกัน แต่ก็แฝงหลักข่มซึ่งกันและกันอยู่”