เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 303 จุดอ่อนของวิถีฟ้า เศษโม่มหาวินาศ
“ท่านพี่ใหญ่!”
เห็นภาพนั้น ทงเทียนแทบจะเบิกตาแตกด้วยความโกรธ
ใบหน้าของเหลาจื่อแก่ลงอย่างเห็นได้ชัดด้วยความเร็วที่ตามองเห็น แต่เสียงกลับดังก้องกังวานยิ่งขึ้น
“ข่งเซวียน ตอนนี้ยังไม่เข้าไป จะรอถึงเมื่อไร!”
ข่งเซวียนพยักหน้าอย่างหนักแน่น ลายเพลิงบนขนหางด้านหลังพลันสว่างจ้าถึงขีดสุด
เขาก้าวออกไปหนึ่งก้าว ร่างพุ่งดั่งสายฟ้า ในชั่วพริบตาก็ทะลุผ่านสวรรค์สามสิบสามชั้นมาถึงนอกตำหนักจื่อเซียว
ภาพตรงหน้าทำให้จิตใจของเขาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ทั่วทั้งตำหนักถูกโซ่สีทองแน่นขนัดพันรัดไว้ โซ่ทุกเส้นล้วนสลักอักขระวิถีฟ้าเต็มไปหมด ปล่อยพลังกดดันที่ทำให้ผู้คนหายใจไม่ออก
ใจกลางโซ่ตรวน ร่างเงาของบรรพจารย์เต๋าหงจวินถูกรัดจนเกิดรอยเลือดเป็นทาง ๆ ลมหายใจอ่อนแรงถึงขีดสุด