เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 280 ลอบเยือนตำหนักจื่อเซียว ข่งเซวียนหยั่งรู้แจ้ง
ข่งเซวียนยืนอยู่บนกำแพงเมืองเฉาเกอ ขนเจ็ดสีด้านหลังพลิ้วไหวไร้ลม ลายมรรคบนขนแต่ละเส้นล้วนไหลเวียนด้วยแสงอันล้ำลึก
สุ้มเสียงของบรรพจารย์เต๋าหงจวินดังก้องในจิตดั้งเดิมราวกับอสนีสะเทือนฟ้า ทำให้ใจของเขาปั่นป่วนดั่งคลื่นยักษ์
“ตำหนักจื่อเซียว......”
เขาพึมพำเบา ๆ แสงเจ็ดสีในดวงตาสว่างวาบแล้วดับลงเป็นจังหวะไม่แน่นอน
ข่งเซวียนรู้ดีกว่าใครว่าตำหนักจื่อเซียวมีความหมายอย่างไรในหงหวง
ที่นั่นคือสถานที่บรรพจารย์เต๋าแสดงธรรม คือที่ซึ่งเจตจำนงวิถีฟ้าปรากฏเป็นรูปธรรม
ยามนี้เป็นช่วงเวลาคับขันของมหันตภัยตามวัฏจักร หงจวินเรียกพบกะทันหัน ย่อมต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องเมล็ดมารของหลัวโหวเป็นแน่
“หงจวินผู้รวมกายกับวิถีฟ้า ตามหลักแล้วควรไร้อารมณ์ไร้ความปรารถนามานานแล้ว......”
ปลายนิ้วของข่งเซวียนลูบเบา ๆ ระหว่างคิ้ว เงาภาพมุกหุนตุ้นลอยขึ้นลงกลางฝ่ามือ