เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 254 เหลาจื่อตกใจ ร่างมรรคช่วยขจัดมาร
เขาโส่วหยาง
แสงศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีผ่าท้องฟ้า ร่างมรรคแรกของข่งเซวียนมาถึงที่นี่
แดนศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักเสวียนเหมินยังคงมีปราณม่วงลอยคละคลุ้ง ตำหนักปาจิ่งซ่อนตัวอยู่ลึกในเมฆาหมอก ดอกสนเขียวบนผาชาดมีหยาดน้ำค้างใสเกาะอยู่ ราวกับไม่เคยเปลี่ยนไปนับแต่โบราณกาล
ร่างมรรคยืนเอามือไพล่หลัง ขนหางหุนตุ้นเบื้องหลังกางออกสุด กลิ่นอายของฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียนแผ่ท่วมยอดเขาเหมือนเกลียวคลื่น
ค่ายกลป้องกันภูเขาโส่วหยางทำงานตอบโต้ อักขระม่วงทองนับไม่ถ้วนสว่างวาบดับวาบในความว่างเปล่า ทว่าถูกแสงเจ็ดสีที่พราวลงจากขนหางเขาสลายไปอย่างเงียบงัน
"ศิษย์หลานข่งเซวียน"
เสียงของเหลาจื่อดังมาจากส่วนลึกของตำหนักปาจิ่ง ราบเรียบแต่แฝงความสงสัย
สะพานทองไท่จี๋ทอดข้ามทะเลเมฆ ปลาหยินหยางหมุนวนช้า ๆ เผยให้เห็นร่างที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนเบาะ
"บัญชีผนึกเทพตกเป็นของเซินกงเป้าแล้ว ครั้งนี้เจ้ามาด้วยเรื่องอันใด"