กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 239 ฟ้าไม่เคยปิดทางจนสิ้นหนทาง มุกหุนตุ้น!
ข่งเซวียนรู้สึกเพียงว่าภาพเบื้องหน้าพลิกเปลี่ยนฉับพลัน ไอหุนตุ้นที่พัดกระหน่ำอยู่เดิมหายวับไป กลับกลายเป็นท้องฟ้าดาราอันเวิ้งว้างไร้ขอบเขตแทน
ดวงดาราลอยแขวนอยู่ในห้วงว่างดุจเม็ดทราย แต่ละดวงเปล่งแสงเก่าแก่และลึกลับออกมา
“ที่นี่คือที่ใด”
ในใจข่งเซวียนทั้งตกใจทั้งคลางแคลง ขนหางหุนตุ้นด้านหลังตอบสนองโดยอัตโนมัติกางออก แสงเจ็ดสีไหลรินดั่งสายน้ำ เขากวาดสายตาสำรวจรอบกายอย่างระมัดระวัง
เขาจำได้ชัดเจนว่า เมื่อครู่ตนเองยังอยู่ในหุนตุ้นกำลังเผชิญหน้ากับหยางเหมยอยู่เลย
มุกเทพตรึงสมุทรสามสิบหกเม็ดเกิดผิดปกติกะทันหัน จากนั้นก็ม้วนตัวเขาดึงเข้ามาในห้วงมิติประหลาดนี้