เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 กฎหยินหยางสำเร็จ คืนแผนภาพไท่จี๋
“หึ่ง!”
แผนภาพไท่จี๋ลอยอยู่ตรงหน้าข่งเซวียน หมุนวนอย่างเชื่องช้า
ลายปลาหยินหยางสองสีขาวดำดูเรียบง่าย แต่กลับแฝงสัจธรรมสูงสุดแห่งฟ้าดินไว้
ชั่วขณะที่ม้วนภาพคลี่ออก กฎหยินหยางอันเข้มข้นก็พวยพุ่งออกมาราวกระแสน้ำ ในพริบตาเดียวก็อบอวลทั่วทั้งตำหนักรอง
ข่งเซวียนรู้สึกเพียงว่าจิตดั้งเดิมเบาบางลง คล้ายตกอยู่ในห้วงเวลาก่อนกำเนิดฟ้าดิน
ภาพเบื้องหน้าเปลี่ยนไปฉับพลัน ผนังและพื้นของตำหนักรองหายไปจนหมดสิ้น กลายเป็นความว่างเปล่าแทน
ในความว่างเปล่านี้ มีเพียงปราณหยินหยางสองสายไหลเวียน บางคราหลอมรวม บางคราแยกจากกัน
“นี่คือโลกภายในแผนภาพไท่จี๋งั้นหรือ……”
ข่งเซวียนพึมพำกับตนเอง ญาณทิพย์แผ่ขยายออกไปราวหนวดสัมผัส ค่อย ๆ แตะต้องปราณหยินหยางสองสายนั้นอย่างระมัดระวัง