กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 24 ซุยเหรินซื่อ เหลาจื่อกับหยวนสื่อถึงกับอึ้งสนิท
ข่งเซวียนเชิดคางให้ชายหนุ่ม
“ตอนนี้มันสู้หมาป่วยสักตัวก็ไม่ได้”
ชายหนุ่มสูดลมหายใจลึก แววตาแสดงความเด็ดเดี่ยว
เขาชูกระบองไม้ขึ้นสูง แล้วฟาดลงกลางหัวเผ่าหมาป่าอย่างสุดแรง
“ตูม!”
หัวของเผ่าหมาป่าแตกกระจายราวกับแตงโม ของเหลวสีแดงปนขาวกระเซ็นเปรอะหาดทราย
น่าประหลาดที่กระบองไม้แห่งบุญกุศลเปื้อนโลหิตปีศาจแล้ว ลายเพลิงกลับเปล่งแสงสีแดงฉาน เผาผลาญสิ่งโสโครกจนหมดสิ้น
“ทำได้ดี” ข่งเซวียนพยักหน้าอย่างพอใจ แล้วกวาดตามองปีศาจที่เหลือสองตัว “ทำต่อไป”
เผ่างูเริ่มตื่นตระหนก “เดี๋ยวก่อน! ข้ายินดีสาบานต่อวิถีฟ้า จะไม่รุกรานมนุษย์อีกชั่วนิรันดร์...”