กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 210 ลูกสาวผมชมผม! ชมผม! ชมผม!
มุมปากของลี่เซียวเหย่ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มในทันที
จากนั้นก็ยิ้มค้างอยู่อย่างนั้นนานเป็นครึ่งวัน ไม่ยอมลดลง…
เจี่ยงเหยียน: “ไอ้หนู แกยิ้มอะไรอย่างกับปีศาจแบบนั้น” อันที่จริง สิ่งที่รองอธิการบดีเจี่ยงอยากถามจริง ๆ ก็คือ ไอ้หนู แกยิ้มอะไรราวกับคนลามกแบบนั้นต่างหาก
แต่เพื่อรักษาภาพลักษณ์ เขาจึงเลือกใช้คำว่า ‘ปีศาจ’ ที่ฟังดูไพเราะกว่าแทน
แต่ไม่รู้เลยว่าตอนนี้ลี่เซียวเหย่มีความสุขเกินไป จนไม่ทันรู้เจตนาของคำถามนั้น ยังยิ้มจนตาหยีแล้วถามกลับว่า “ผมยิ้มที่ไหนกัน”
“หึ ๆ …” แกยิ้มอยู่ทุกส่วนของหน้านั่นแหละ