กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 157 สมแล้ว มีสัตว์เดรัจฉานทุกที่!!!
ละลายแล้วหรือ?
นี่มันอะไรกัน?
ป๋อเหอยื่นมือเข้าไปโดยไม่รู้ตัว ทำให้เพื่อนเสี่ยวเหย่ตกใจจนร้องเสียงหลง: “ไม่ได้ ป๋อเหอ... อย่าแตะมัน!”
แต่ถ้าป๋อเหอเชื่อฟังขนาดนั้น เธอก็ไม่ชื่อป๋อเหอแล้ว
อีกทั้งในใจเธอมีความรู้สึกอยากลงมือที่ชัดเจนมากอย่างหนึ่ง กำลังบอกเธอไม่หยุดว่าเจ้าสิ่งนั้นไม่เป็นอันตรายกับเธอ ทำร้ายเธอไม่ได้ แต่ทว่าตอนที่นิ้วของป๋อเหอกำลังจะแตะลูกแก้ววารีสีน้ำเงินลูกนั้น มันก็หยุดลงกะทันหัน
เพื่อนเสี่ยวเหย่ถอนหายใจโล่งอกในทันที
แต่ยังไม่ถึงหนึ่งวินาทีดีที่เพิ่งโล่งอก เขาก็ได้ยินป๋อเหอพูดกับเสี่ยวเออย่างชัดเจน: “เสี่ยวเอ เปิดมือขวาของฉันออกมา”